BLOG BHP

W wielu firmach skierowanie na badania lekarskie bywa traktowane jak formalność: dokument do wydrukowania, podpisania i przekazania pracownikowi. To błąd. W polskim prawie pracy skierowanie nie jest „papierem pomocniczym”, tylko jednym z kluczowych dokumentów w systemie profilaktycznej ochrony zdrowia pracowników. To właśnie na jego podstawie lekarz medycyny pracy ocenia, czy dana osoba może wykonywać pracę na konkretnym stanowisku i w konkretnych warunkach.

W polskim prawie pracy odpowiedź jest krótka: co do zasady nie. Pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy bez aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku, w warunkach opisanych w skierowaniu. Wynika to wprost z art. 229 § 4 Kodeksu pracy.

Powrót pracownika do pracy po dłuższej chorobie nie zawsze oznacza, że może on od razu wrócić na swoje stanowisko. W wielu przypadkach konieczne będą badania kontrolne wykonane u lekarza medycyny pracy. Ten obowiązek wynika bezpośrednio z przepisów prawa pracy i ma na celu potwierdzenie, że pracownik jest zdolny do wykonywania swoich obowiązków po okresie choroby.

Badania okresowe pracowników to jeden z podstawowych elementów systemu bezpieczeństwa i higieny pracy. Ich celem jest regularna kontrola stanu zdrowia pracownika w odniesieniu do warunków, w jakich wykonuje on swoje obowiązki zawodowe. W praktyce jednak wiele firm traktuje je jako formalność – aż do momentu kontroli Państwowej Inspekcji Pracy lub zdarzenia wypadkowego.

Badania wstępne do pracy to jeden z podstawowych obowiązków pracodawcy jeszcze przed faktycznym dopuszczeniem pracownika do wykonywania obowiązków. Choć temat wydaje się oczywisty, w praktyce regularnie pojawiają się pytania. Ten artykuł porządkuje temat zgodnie z aktualnymi przepisami prawa pracy oraz praktyką kontroli Państwowej Inspekcji Pracy.